Le Méridien Nice

Langs deze promenade zijn bomen, struiken en planten van alle continenten gerangschikt. Dankzij de magie van een mediterraan klimaat, waarvan de kenmerken terug te vinden zijn in talloze biotopen over de hele wereld, nodigt de Promenade u uit voor een botanische reis zonder jetlag, met beloften van bloeiende bomen elk seizoen

Oude boetieks die lokale zelfgemaakte producten verkopen, zoals het Maison Auer, een „bedwelmende” chocolade- en snoepwinkel, de Alziari, een unieke olijfolie- en azijnwinkel en de Fragonard, een inspirerende parfumwinkel die overal aan de Franse Rivièra bekend is.

Oorspronkelijk was het een versterkte citadel, tegenwoordig is deze rotsachtige heuvel boven de Angels Bay het perfecte uitkijkpunt om Nice te ontsluiten.

De Cours Saleya is een levendig gebied dat bekend staat om zijn bloemen-, fruit- en groentenmarkten, die ertoe bijdragen dat de oude binnenstad zo'n kleurrijke en geparfumeerde plek is.

De Villa Arson is een unieke nationale instelling die zich toelegt op hedendaagse kunst. Het herenigt op één locatie een kunstschool, een kunstcentrum, een kunstenaarsresidentie en een gespecialiseerde bibliotheek. Het gebouw is geklasseerd als erfgoed van de 20e eeuw. ONTSLUIT HET KUNST- EN CULTUURPROGRAMMA Gebruik de voucher die beschikbaar is in uw kamer om La Villa Arson te bezoeken.

Het hotel heeft een speciale overeenkomst met het privéstrand Ruhl, gelegen tegenover het hotel, waar u kunt genieten van een kortingstarief van 23 euro.

Nice Acropolis, gelegen in het hart van Nice, op een steenworp afstand van de Bay of Angels, is een van de meest succesvolle evenementen ter wereld. Het Nice Acropolis Convention Center, ontworpen door architecten Buzzi, Bernasconi en Baptiste, opende zijn deuren in 1984 en werd ingehuldigd in mei 1985 toen het prestigieuze Apollo-auditorium werd voltooid. De indeling is zorgvuldig ontworpen: tuinen, fonteinen en talrijke kunstwerken zijn buiten het gebouw te zien. In 2007 werd het Nice Acropolis Convention and Exhibition Center overgenomen door GL Events, dat 19 locaties over de hele wereld bezit en exploiteert.

De Opéra de Nice is de belangrijkste operazaal in Nice. Het théâtre municipal van Nice werd op 7 februari 1885 geopend met een uitvoering van Verdi's Aida. In 1902 werd het théâtre municipal de Opéra de Nice.

Het artistieke programma van het museum vindt zijn belangrijkste structuur in de relatie tussen het nieuwe Europese realisme en de Amerikaanse tendens naar de kunst van assembleren en popart. Deze mogelijkheid om het hoofd te bieden bevestigt de grote historische medeplichtigheid van de twee artistieke golven. De museumcollecties wijzen op het werk van de nieuwe realisten, die hier hun bestaan rechtvaardigen, van het Parijse manifest tot de evaluatietentoonstelling in 1970 in Italië. De popartiesten van New York zijn aanwezig met belangrijke werken. Het symbolische beeld van het museum over de zeer belangrijke periode van de jaren 60 wordt gegeven door de galeries van Yves Klein, die een uitzonderlijke collectie van twintig belangrijke werken van de kunstenaar voorstellen, aangeboden om op lange termijn te worden tentoongesteld door Rotraut Klein en Daniel Moquay. De verdedigers van de Painterly Abstraction vertegenwoordigen de Amerikaanse abstractie met Kenneth Noland, Jules Olitski, Larry Poons, en ook door Morris Louis en Frank Stella; het minimalisme wordt hier vertegenwoordigd door de werken van Sol LeWitt en Richard Serra en het staatsdepot van Ellsworth Kelly's schilderijen. Al deze collecties geven ook uitdrukking aan de grote ontwikkeling van de bewegingen: Supports-Surfaces in Frankrijk en meer bepaald op dit gebied met het voorstel van Claude Viallat, de betrokkenheid van Bernard Pagès, Nöel Dolla, Louis Cane en Vincent Bioulès. Daniel Dezeuze en Marc Devade zijn ook aanwezig. De 70-groep zet op een bepaalde manier de afstammelingen van de Support-Surfaces voort. Simon Hantaï, Olivier Mosset en Martin Barré vertegenwoordigen een soort Franse abstractie. Figuratie was de belangrijkste bekommernis van de kunstenaars in de jaren 80. Naast Duitse fauvisten en Italiaanse avant-gardekunstenaars zullen de Free Figuration-kunstenaars opzettelijk ironische en naïeve thema's, strips, graffiti en slogans proberen.

Het museum, dat bovenop de oude heuvel van Cimiez in Nice ligt, te midden van een tuin met mediterrane bomen, bezit de grootste collectie werken van Marc Chagall, samengebracht in een permanente tentoonstellingsruimte. Het is dankzij de kunstenaar zelf en zijn vrouw Valentina, die een gift hebben gedaan aan de staat van vele werken, waaronder 17 op de Bijbel geïnspireerde schilderijen op groot formaat, dat zo'n collectie kon worden samengebracht. Het museum is gebouwd op initiatief van André Malraux om het geschenk te huisvesten en bevat ook twee werken die door Marc Chagall zijn gemaakt om in de architectuur van het gebouw te worden verwerkt: de glas-in-loodramen in de concertzaal en het mozaïek met uitzicht op de waterpartij.

Het Matisse Museum ligt op de heuvel van Cimiez, niet ver van het Franciscanenklooster met zijn Italiaanse tuinen, het Hotel Regina waar Matisse vroeger verbleef en de Gallo-Romeinse ruïnes. Sinds 5 januari 1963 verwelkomt het Museum bezoekers in zijn collectie werken die de kunstenaar (en zijn erfgenamen) heeft achtergelaten in de stad Nice, waar hij van 1918 tot 1954 woonde.